Afgelopen zaterdag stond ik aan de start van de strandrace Egmond-Pier-Egmond. Erg leuk om weer een keer een uur volgas te koersen. Ik finishte uiteindelijk als 12e. Op mijn fiets had ik een GoPro camera gemonteerd. Zie hier de beelden!
Join me on my ride,
Jetse
Gelukkig nieuw jaar! Happy new year! Feliz Año Nuevo!
Voor al mijn volgers!
Allereerst de beste wensen voor iedereen, laten we er met zijn allen een mooi en sportief succesvol jaar van maken! Het jaar 2012 is begonnen wat betekend dat mijn profcontract is ingegaan en een spannende periode is aangebroken.
Maar eerst nog even kort over 2011. Na het seizoen ben ik direct vertrokken naar Mexico, het land waar mijn vriendin vandaan komt. De eerste 2 weken heb ik mijn fiets niet aangeraakt en heb ik genoten van een weekje relaxen aan het strand en ben ik wezen shoppen in Amerika. Na een korte onderbreking ben ik weer begonnen met de voorbereiding voor het volgende seizoen. De wegen rond Monterrey zijn erg geschikt voor rustige duurtrainingen, maar ook voor het intensievere werk was ik op de goede plaats (met klimmen naar ruim 2000 meter). Ook het klimaat was erg goed met een gemiddeld temperatuur van 25 graden.
Begin december ben ik weer teruggekeerd naar Nederland, want op 6 december stonde ploegenpresentatie op het programma. Twee dagen naar de ploegenpresentatie vertrokken we met de profploeg naar de Canarische eilanden voor een trainingskamp/teambuilding op Fuertaventura. Elke dag werd er 3 a 4 uur getraind en ‘s middags stonden er alternatieve trainingen op het programma, we zijn onder andere wezen kanoën en beach volleyballen en ook stonden er enkele krachttrainingen op het programma. Mede door het alternatieve programma was dit een mooie gelegenheid om beter kennis te maken met mijn nieuwe ploeggenoten. De Canarische eilanden zijn uitermate geschikt om te trainen in begin december en elke dag hadden we dan ook goed weer.
Tevens heb ik het programma voor 2012 doorgenomen en ik zal mijn seizoen starten met de Mallorca Challenge gevolgd door de Volta ao Algarve en Kuurne Brussel Kuurne. Ik ben hier erg tevreden mee, en kijk er naar uit om weer te mogen koersen!
Na een week keerde we weer huiswaarts en de laatste week van 2011 heb ik thuis doorgebracht om kerst en oud en nieuw met mijn familie te vieren.
In de eerste week van januari heb ik mijn eerste inspanningstest gehad, en de resultaten waren erg goed. Natuurlijk geeft dit nog meer moraal dus laat de koersen maar komen!
Ook heb ik afgelopen week de beachrace Egmond-Pier-Egmond gereden. Elk jaar trekt deze wedstrijd/toertocht rond de 3500 deelnemers. Alleen het eerste startvak van ongeveer 100 man doet echter mee aan de wedstrijd. Ik had niet echt specifiek getraind voor de wedstrijd maar met mijn conditie zit het wel goed. Ondanks dat de wedstrijd grotendeels over het strand (en dus rechtdoor) gaat zitten er enkele technische stukken in, en die verteerde ik niet zo heel goed. Ik finishte als 23e in de 3e groep een resultaat waar ik mee kan leven.
Aankomende zaterdag vertrek ik naar Spanje voor een 12daags trainingskamp in Mojacar. Hier zal ik de puntjes op de I moeten zetten om voorbereid te zijn voor de aankomende koersen…
Groeten,
Jetse
Het seizoen zit erop, vorige week sloot ik als stagiair het koersjaar af met een 33e plaats in een ritje van Parijs naar Tours. De start was in Voves in plaats van in Parijs, maar dat kon de pret niet drukken. Vind maar eens een koers die start in Parijs! Ik kan een hele lijst opsommen van koersen die de schijn hoog houden, maar al verdiep je er een beetje in dan kom je bedrogen uit! Parijs-Roubaix start in Compiègne, Parijs-Brussel in Soissons, Parijs-Bourges in Gien en de 4 daagse van Duinkerken duurt 5 dagen (maar dat geheel terzijde)…
De koers is gedaan en de 230 kilometers waren redelijk slopend maar ik kan nu tot januari uitrusten, dus dat komt wel goed.
acte de présence Parijs-Tours
Het was een seizoen met vele persoonlijke hoogtepunten met onder andere dubbele ritwinst in Bretagne en Olympia’s Tour en voor de tweede maal eindwinst in Olympia’s Tour. Winst in de Eurode Omloop, selectie en een 11e plaats op het wereldkampioenschap maar het mooiste was het ondertekenen van een prof contract die mij voor twee jaar aan het Rabobank Word Tour team verbind.
Nummer 1 op de rug, 2e maal winst
Na vier jaar in de opleidingsploeg en tweemaal een stage contract ga ik nu echt de GROTE stap maken. Wat op 12 jarige leeftijd begon als hobby word nu mijn beroep, toch is er weinig verandert. Natuurlijk ging het gemiddelde van de koers elk jaar met een stapje omhoog en zijn de koersen iets langer (tienvoudige) als toen ik begon maar de essentie is het zelfde, van punt A naar punt B en wie daar als eerste is wint. Het allerbelangrijkst is dat de passie hetzelfde is.
Het seizoen is gedaan, op naar Mexico
Na vier jaar deel uitgemaakt te hebben van de opleidingsploeg stap ik in 2012 over naar het Prof team! Ik ben heel blij dat ik de kans krijg om me te bewijzen op het hoogste niveau! Het volgende persbericht komt van Rabosport;
Jetse Bol stapt over naar Rabo ProTeam
Belofte Jetse Bol rijdt de komende twee seizoenen voor het profteam van de Rabo Wielerploegen.
Na Wilco Kelderman maakt ook Jetse Bol (foto) aan het einde van dit seizoen de overstap van het Rabo 
Continental Team naar het Rabo ProTeam. De 21-jarige belofte heeft met de leiding van de Rabo Wielerploegen overeenstemming bereikt over een contract van twee jaar. Bol is momenteel aan zijn vierde seizoen in Rabodienst bezig. In die periode heeft hij naam gemaakt als een echte afmaker. Bol kan massasprints winnen, geldt als een kasseien-specialist, kan uit de voeten op Ardennen-achtig terrein en heeft een venijnige proloog in de benen.
Bol won bij het Continental Team tweemaal Olympia’s Tour, in 2009 en afgelopen mei. De overwinning van dit jaar kwam tot stand via een geweldige coup van de Raboploeg in de slotetappe. In 2010 boekte hij vier grote overwinningen: de proloog van de Tour de Normandie, een etappe in de Tour de Bretagne en een rit plus het eindklassement in de Triptyque des Monts et Châteaux. Dit jaar kwam Bol laat op gang, maar hij heeft de laatste weken een indrukwekkende erelijst opgebouwd met twee ritzeges in de Tour de Bretagne en twee in Olympia’s Tour plus het eindklassement in die laatste ronde. In Bretagne won hij ook het punten- en jongerenklassement en in Olympia was hij de grote veelvraat met naast de eindzege ook winst in het puntenklassement, tussensprintklassement en bergklassement.
Jongensdroom
Voor Jetse zelf komt een jongensdroom uit. “Daar doe je het toch voor. Mijn doel is altijd geweest om prof te worden en dan natuurlijk het liefste bij Rabobank. Dat me deze kans wordt geboden, is een droom die uitkomt.” Hij proefde vorig jaar al even aan het profmetiér toen hij in het najaar een door blessures en ziekte opengevallen plaats bij het ProTeam tijdelijk als stagiair invulde. “Ik wist toen dat dat echt niet was als een test voor een eventueel profcontract in 2011. Het kwam zo uit. Er was plek en ik was beschikbaar, want ik ging niet naar het WK. Het rijden bij de profs is me toen zeer goed bevallen.”
“Ik heb vier jaar lang met heel veel plezier bij het Rabo Continental Team meegedraaid. Ieder jaar zag ik ploeggenoten de overstap maken naar onze profs. Dan krijg je echt een gevoel dat wil ik ook.” Je wist vooraf dat dit jouw laatste seizoen bij de opleidingsploeg zou zijn.
Extra druk?
“Nee. Ik wist dat ik toch weer een stap zou maken. De eerste overwinning liet nog wel op zich wachten, maar in de Ronde van Drenthe was ik al heel goed en een week later ging het in Bretagne geweldig. En nu? De ambities voor dit seizoen zijn er nog steeds, misschien wel meer. Ik heb nog bijna drie koersmaanden te gaan. Volgende week praat ik met de ploegleiding over het programma. Ik zou graag de Tour de l’Avenir rijden, om ritjes te winnen maar nog meer ter ondersteuning van Wilco Kelderman. Maar die koers rijden we als nationale ploeg en daarover beslist de bondscoach.”
Ruim een maand geleden poste ik mijn laatste nieuws maar dit maakt VEEL goed! Wat is winnen toch heeeeeerlijk!
De Kattekoers Deinze-Ieper was een koers om snel te vergeten. De hele dag reed ik rond met een vervelende pijn in mijn buik met als gevolg een energie gebrek omdat ik niets kon eten. Lekker koersen ging dus niet echt maar toch mag ik nog niet eens zo heel ontevreden zijn met het resultaat. Puur op mijn inhoud kon ik voorin aanklampen en bij de eerste grote groep blijven en uiteindelijk als 66e finishen. Ik baalde wel van de situatie want qua parcours was het echt koers naar mijn hart, met onder andere de Rodeberg en Kemelberg.
Ik moet de koers maar snel vergeten en vooruitkijken want volgende week Maandag start de Ronde van Normandië, een koers waar ik erg naar uitkijk.
Dit weekend rij ik de Belgische klassieker Deinze-Ieper. Vorig weekend heb ik een goed voorbereiding gehad voor deze koers want de Driedaagse van West-Vlaanderen was in dezelfde omgeving. Ook in deze koers wordt de befaamde Kemelberg beklommen!
Het peloton is weer in gang geschoten, en dan bedoel ik niet de profs die in januari al verre oorden opzochten, maar mijn peloton, het belofte peloton. Mijn eerste koers van het jaar was de ‘Ster van Zwolle’. Dit betekende dat ik het seizoen ietwat anders startte want de afgelopen drie jaar reed ik de ‘Beverbeek Classic’.
De ‘Ster van Zwolle’ is een bekende naam voor menig wielerkenner, de koers (alweer de 51e editie) geldt jaarlijks als de seizoensopener voor menig Nederlandse wielrenner. Dit jaar verscheen hij voor het eerst sinds jaren weer op de Internationale UCI kalender, met als gevolg een sterk verbeterd deelnemers veld.
Mede dankzij een gebrek aan harde wind was het eerste koersuur erg nerveus, het peloton viel geregeld uit elkaar maar telkens kwamen de geloste renners weer terug. Na ongeveer 60 kilometer wist een groep van 7 renners te ontsnappen, met daarin Wilco Kelderman namens Rabobank . Kort na de bevoorrading ging het voor het eerst echt goed op de kant. Een groep van 22 renners ging in de achtervolging op de 7 koplopers. Samen met nog 5 ploeggenoten zat ik mee in de groep. Met nog 50 kilometer voor de boeg werden de 7 koplopers teruggepakt, niet veel later sloot een grote achtervolgende groep weer bij ons aan.
Enkele kilometers later scheide een groep van 18 zich af van het uitgedunde peloton. Weer zat ik mee en met mij ook mijn ploeggenoten Barry Markus en Wesley Kreder. Terwijl achterin de groep renners moesten lossen sprong ik voorin weg met nog vier renners. We liepen snel uit op de achtervolgende groep en het zag er rooskleurig uit want Rabobank was als enigste ploeg met 2 renners vertegenwoordigt, aan mijn zijde had ik de zéér snelle Barry Markus. De groep werkte goed samen want iedereen wist dat de groep om de zege zou gaan strijden. Ik heb op 3 kilometer voor de finish nog geprobeerd te demarreren maar de 4 lieten me niet rijden. Vervolgens heb ik het tempo zo hoog gehouden dat demarreren voor de andere 3 onmogelijk was. Hiermee bracht ik Barry in de ideale positie voor de sprint.
Op 500 meter voor de streep zat mijn werk erop. Bert-Jan Lindemane (de winnaar van de vorrige editie) ging de sprint zeer vroeg aan. Barry zat aan het laatste wiel en hoefde alleen maar af te wachten. Met nog 150 meter te gaan kwam hij uit het wiel en zette vol aan, een makkelijke zege. Al heb ik dan niet zelf gewonnen, het voelde goed. De benen waren goed, de vorm is er dus, de ploeg won en ik had er een groot aandeel in. Ik kon dus tevreden huiswaarts keren.
Het is ondertussen alweer februari en de start van mijn seizoen nadert snel. Dit jaar zal de Ster van Zwolle mijn seizoensopener zijn. Maar voor het zover is vul ik mijn dagen nog met hard trainen. Hard trainen in Spanje welteverstaan. We zijn met de ploeg neergestreken in het zonnige Mojacar waar de dagen gevuld worden met duur- sprint en blokjes trainingen. Ik voel me goed en sterk en kan merken dat ik fysiek weer een flinke stap vooruit heb gemaakt vergeleken met afgelopen jaar.
De aankomende dagen worden er nog een paar lange trainingen afgewerkt en donderdag vertrek ik weer naar huis. Een week later staat de Ster van Zwolle op mijn programma, ik kan niet wachten.
Le Tour de Langkawi 
